बेळगावातील सदाशिव नगर स्मशानभूमीत एक अत्यंत हृदयस्पर्शी आणि मानवतेचा संदेश देणारी घटना घडली. अंत्यसंस्कारासाठी आवश्यक असणाऱ्या गोवऱ्यांचे (शेणकांड्यांचे) सामाजिक कार्यकर्त्यांकडून करण्यात आलेले दान हे केवळ एक मदतकार्य नसून दुःखाच्या क्षणीही माणुसकी जिवंत असल्याचा भावनिक अनुभव देणारे ठरले.
या उपक्रमाचे नेतृत्व सामाजिक कार्यकर्ते गंगाधर पाटील आणि अॅलन विजय मोरे यांनी केले. समाजातील गरजूंना नेहमीच मदतीचा हात देणारे हे दोघे या वेळीही पुढे सरसावले. त्यांच्यासोबत निधी पाटील हिनेही सहभाग नोंदवत या उपक्रमाला वेगळी उंची दिली.
स्मशानभूमीतील कर्मचारी मल्लेश कांबळे आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांनी या मदतीचा अत्यंत कृतज्ञतेने स्वीकार केला. त्यांच्या दृष्टीने ही केवळ वस्तूंची मदत नव्हती, तर त्यांच्या निःशब्द सेवेला मिळालेली एक मोठी दखल आणि सन्मान होता.
या संपूर्ण घटनेत सर्वाधिक भावूक करणारा क्षण होता तो निधी पाटीलच्या त्यागाचा. एक होतकरू क्रिकेटपटू असलेली निधी स्वतःसाठी नवीन बॅट खरेदी करण्यासाठी पैसे साठवत होती. मात्र, स्मशानभूमीतील गरजेबद्दल वडिलांशी झालेल्या एका साध्या संभाषणानंतर तिने क्षणाचाही विलंब न करता स्वतःची इच्छा बाजूला ठेवली आणि ती रक्कम या कार्यासाठी दिली.
तिच्या या निर्णयाने तिची बचत केवळ बॅटपुरती मर्यादित न राहता सहानुभूती, त्याग आणि सामाजिक जबाबदारीचे प्रतीक बनली. स्वतःसाठी काही मिळवण्यापेक्षा इतरांसाठी काही देणे किती मोठे असते, याची जाणीव तिच्या कृतीतून सर्वांना झाली.
गोवऱ्यांचे वाटप होत असताना परिसरात एक वेगळाच शांत आणि आदरयुक्त वातावरण निर्माण झाले होते—जीवन, मृत्यू आणि माणुसकीबद्दलचा आदर व्यक्त करणारे. हा उपक्रम केवळ दान नव्हता, तर दुःखाच्या सावटातही माणुसकीचा प्रकाश कायम तेजाने झळकत असल्याचा एक प्रभावी संदेश होता.
